O vindeiro domingo 5 de febreiro a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, da que o Colectivo Nacionalista fai parte, organiza un roteiro polos Montes do Morrazo para amosar o seu rexeitamento ao proxecto de instalación dun parque eólico no espazo protexido. A seguir reproducimos na súa integridade o comunicado.

O vindeiro domingo 5 de febreiro a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo organiza un roteiro polo espazo afectado polo proxecto de parque eólico que a Xunta pretende instalar no Morrazo.

O roteiro que sairá ás 10:30h desde o parque forestal de Chan de Arquiña terá un percorrido circular duns 7 kilometros que pasará por Chan de Xestoso, Coto do Home, Chan de Pedras Negras, Chan de Goa, Outeiro da Charamiza e pasando outra vez por Chan de Goa chegará de novo a Chan de Arquiña. O percorrido que discurrirá por pistas forestais é de dificultade baixa e conta cunhas amplas vistas panorámicas sobre as rías de galegas.

Ao remate do percorrido, previsto para as 14h, está organizado un xantar popular no parque forestal de Chan de Arquiña, onde cada un/unha d@s asistentes leve ou comparta a súa comida.

Pódese chegar ao punto de saída, Chan de Arquiña, desde O Morrazo e Pontevedra pola estrada PO-313 Moaña-Marín collendo o cruce á Lagoa de Castiñeiras no alto da Cruz de Maceira e máis adiante o primeiro cruce á dereita de subida a Chan de Arquiña.

Dende Vigo, pódese chegar, collendo o primeiro desvío á dereita na estrada PO-551 unha vez saído da A-9 na ponte de Rande e despois de atravesar a rotonda que dá acceso ao corredor de alta capacidade do Morrazo. Ese desvío bordeará o campo de golf de Domaio e unha vez chegado ao núcleo rural de San Lourenzo hai que collela subida cara a Chan de Arquiña.

Recoméndase que cada vehículo utilizado para acceder sexa compartido ao máximo de ocupación para así non masificar o punto de encontro en plena natureza.

O parque eólico de Pedras Negras, promovido pola empresa italiana Enel Green Power España SL, e incluído dentro do plan eólico galego pola Xunta de Galicia prevé a instalación de 14 aeroxeneradores de 119 metros de altura e 112 metros de diámetro de pás, a ocupación dunha explanada de 17 m2 de superficie por cada aeroxenerador, a apertura de novos viales e o ancheado doutros existentes que suman 17.302 metros lineais, 15.702 metros de gabias para instalación de cableado eléctrico e comunicacións, e unha subestación eléctrica.

A instalación do parque eólico tería as seguintes afeccións:

1. Afectaría con movementos de terras para a apertura de pistas de acceso e gabias, mais coa instalación dos aeroxeneradores e a subestación eléctrica ás áreas naturais de monte Formigoso, Chan de Arquiña, Chan de Gagán, Chan de Xestoso, Serra Domego, Chan da Carqueixa, Chan de Pedras Negras, Os Candóns, Chan de Goa, Serra Basil e Outeiro da Charamiza, entre os 450 m. e os 600 m. de altitude situados na zona máis alta da península do Morrazo e preto dos altos de Monte Faro de Domaio e Coto do Home, as principais cimeiras con máis de 600 m. de altitude, integrado plenamente no espazo natural dos Montes do Morrazo, protexido como solo rústico de protección de espazos naturais polas normas subsidiarias de planeamento da provincia de Pontevedra.

2. Ás amplas vistas panorámicas cara ás Rías Baixas entre a ría de Vigo e a de Pontevedra e moi preto da enseada de San Simón, espazo natural integrado dentro da Rede Natura. O impacto sumaríase a outros proxectos de parques eólicos nas serras da Groba e do Galiñeiro, en fronte da ría de Vigo e no monte Castrove, da de Pontevedra, incluídos así mesmo no citado plan eólico galego.

3. A unha zona de importancia xeolóxica conformando unha paisaxe exclusiva de sucesión de relevos graníticos en altura con abundancia de rochas de distintas morfoloxías moldeadas polos axentes naturais dende tempos moi remotos.

4. Aos nacementos dos ríos Loira, da Fraga, Miñouba e Riomaior, estes dous últimos coa súa desembocadura na Enseada de San Simón. Tamén a charcas estacionais, pasteiros húmidos e brañas.

5. A monte mancomunado das parroquias de Santomé de Piñeiro (Marín), San Adrián de Cobres (Vilaboa) e Domaio (Moaña), con novas repoboacións forestais principalmente de Pinus pinaster e Pinus radiata, en substitución de anteriores plantacións de eucalipto, e onde a apertura de pistas e gabias, a construción de cada un dos aeroxeneradores máis a da subestación eléctrica implicaría a tala de arborado existente e a imposiblidade futura de repoboación nas zonas afectadas.

6. A un rico monte baixo de matogueira, debido á abundancia e diversidade de especies de breixos, complementado con carpazas, xestas e toxeira, propios de ambientes nitrófilos, turbosos, e verdadeiros rexeneradores de solos pobres a nivel granítico, ou empobrecidos pola acción dos lumes.

7. A especies arbóreas e de flora autóctona, mesmo endémica do noroeste ibérico.

8. A unha gran variedade de fauna pola existencia de varios ecosistemas (acuáticos, monte aberto, bosques,…) e principalmente a aves e morcegos, onde os aeroxeneradores provocan unha grande mortandade entre as súas pás en movemento.

9. Á área de protección de varios xacementos arqueolóxicos, principalmente mámoas megalíticas existentes entre as zonas de Chan de Armada e a propia de Chan de Arquiña, máis a área de protección dun petróglifo da Idade do Bronce, o de Outeiro do Gorgullo no monte Formigoso. Non se desbota que a parte destes xacementos catalogados e outros etnográficos existentes puideran ser afectados outros sen descubrir dada a abundancia existente por todo o espazo natural protexido.

10. A usos sociais e deportivos, como a propia área de lecer de Chan de Arquiña, a zona de despegue de parapente no monte Gagán que imposibilitaría a súa prática aérea; o roteiro sinalizado existente de bicicletas de montaña. E aos núcleos rurais de poboación de San Lourenzo (Domaio) e Sobreira (Vilaboa) pola súa proximidade, que se vería afectados ademais de polo impacto das obras polo impacto acústico producido polas pás dos aeroxeneradores en movemento.

11. Ás telecomunicacións por interferencias con respeto dos dous complexos de antenas existentes nos altos do Monte Faro de Domaio e de Coto do Home. E así mesmo, suporía unha suma de radiacións electromagnéticas pola subestación eléctrica proxectada.

O parque eólico parte dunha área de estudo cunha superficie moito maior de 4.300 Has. que recolle a totalidade do espazo natural protexido dos Montes do Morrazo máis parte do Carballal de Coiro, os dous espazos naturais protexidos terrestres máis importantes da comarca.

O espazo natural dos Montes do Morrazo é xunto co Carballal de Coiro o corredor natural necesario para enlazar o continente cos espazos naturais protexidos do litoral morracense (os LIC da Enseada de San Simón, Costa da Vela e Cabo Udra) e posúe a súa vez as condicións bioxeográficas, coa existencia de hábitats naturais prioritarios e de fauna e flora salvaxe, para formar parte así mesmo da Rede Natura, na que Galicia segue estando moi por debaixo da media do Estado en superficie protexida.

Galicia é excedente en electricidade, as súas zonas con maior potencial eólico xa están cubertas, e se necesitara subir a potencia eólica instalada actualmente bastaría con repotenciar os parques eólicos xa existentes.

Cada día nótanse máis as consecuencias destes recortes na calidade dos servizos públicos. Así, se imos a un centro de saúde ou hospital faltarán médicos/as, enfermeiros/as e persoal administrativo que non están a ser substituídos incrementándose, xa que logo, o tempo de espera para ser atendido/a e en peores condicións.

Nos centros de ensino público a disminución e non substitución do profesorado está conlevando unha masificación das aulas e á eliminación das actividades extraescolares. E, mentres isto acontece no ensino público, os centros concertados e privados, seguen a recibir subvencións. Tamén e  recentemente a Xunta anunciou a privatización dos novos centros de ensino infantil, construídos cos nosos impostos, e un incremento do 20% das taxas.

Os servizos sociais son privatizados e á atención ás persoas sen recursos é asumida polas organizacións relixiosas. Os concellos prescinden dos profesionais e da atención ás persoas con problemas sociais, de drogas, etc.

A taxa de reposición cero do persoal que se xubila na administración, ou do 10% en determinados sectores públicos, vai provocar a disminución constante de funcionarios/as, facendo inviábel a prestación do servizo público. Se de 100 médicos que se xubilan só repoñen 10, quen vai atender aos/ás enfermos/as? Se acontece o mesmo co profesorado, quen vai dar as aulas?

Estamos ante unha situación de recorte total promocionada pola continua repetición por parte dos políticos da cantinela da crise, que serve de coartada para implantar un estado de alarma permantente no que a poboación asume sen levantar a voz os recortes de dereitos sociais. As conquistas de moitos anos van desaparecer en breve trasladándonos a unhas relacións laborais propias do século XIX.

Todo isto coa complicidade dos dous grandes sindicatos que unha vez máis e de costas aos traballadores/as pactan coa patronal a aplicación da política neoliberal máis contundente.

Nós queremos levantar a nosa voz e facer chegar outra visión das cousas contraria a reformas laborais, privatizacións e recortes sociais. A saída da crise económica non vai vir afogando aos/ás que menos teñen, virá dun maior reparto do traballo e da riqueza, de ter un sistema público forte e que preste servizos de calidade e ampare aos/ás desfavorecidos/as. A crise véncese cun sistema educativo público e de calidade ao nível dos paises escandinavos que forme os nosos fillos e fillas para traballar no seu país e non ter que emigrar.

Por todo o anteriormente exposto é polo que as organizacións Colectivo Nacionalista e Frente Popular Galega organizamos o próximo xoves 2 de febreiro en Marín unha charla-coloquio co título “Os recortes na sanidade e os servizos sociais”. Terá lugar ás 20 horas na biblioteca municipal de Marin e contará coa participación de Xiana López, traballadora social, e de Diego Leal, da Oficina de Dereitos Sociais de Vigo.

O Colectivo Nacionalista de Marín vén de presentar no rexistro do concello de Marín unha moción sobre a dación en pago para o seu debate no vindeiro pleno municipal de febreiro.

A crise destapou a inxustiza e a enorme traxedia que supón para moitas persoas perder a vivenda, por non poder afrontar o pago da hipoteca, e seguir condenado a pagar a débeda contraida co banco ou caixa. Este drama non é para nada novo, moitas familias xa foron víctimas deste procedemento antes da crise, mais a dimensión da actual crise e o crecente número de afectados tornou este tema, antes silenciado, nun dos grandes problemas de actualidade para os medios de comunicación.

O alto endebedamento dos fogares non se debe a ningún capricho, como nos queren facer crer, senón que ten que ver coa continua perda de poder adquisitivo desde a entrada do euro. Así, se os salarios só subiron o 14%, a cesta da compra fíxoo nun 48%, os carburantes un 82%, os transportes entre 45 e un 58%, etc. facendo que miles de fogares cheguen afogados a final de mes. Dereitos constitucionais como o acceso a unha vivenda digna foron albo da especulación, xa que subiu o seu prezo até un 66%, converténdose no mellor dos negocios.

As previsións de distintos organismos, como o Banco de España ou o FMI, auguran un futuro aínda máis difícil, cunha nova recesión e máis desemprego e, xa que logo, un maior número de fogares que non poderán pagar a súa hipoteca. Segundo cálculos da Asociación de Afectados por Embargos e Subastas (AFES) o número de persoas que poderían perder a súa vivenda chegaría no 2015 a 510.000.

A dación en pago é unha figura que permitiría ás familias que non puideran pagar a súa hipoteca condonar a totalidade da débeda coa entrega da súa vivenda. Esta figura que xa se aplica, dun xeito ou doutro, noutros estados é semellante á que usan as empresas cando se declaran en quebra para liquidar as débedas cos seus acredores.

Esta moción está encadrada nunha campaña que están a realizar a Plataforma de Afectados pola Hipoteca e outras organizacións sociais para conseguir que os concellos se impliquen como parte perxudicada representando os seus veciños e veciñas afectados/as e se dirixa e esixa aos distintos gobernos e parlamentos que se mude a lei hipotecaria.

No entanto e malia que aliviaría a situación e permitiría ás familias comezar de novo de cero, para o Colectivo Nacionalista, a dación en pago é só un parche non unha verdadeira solución para facer real o noso dereito a unha vivenda digna. O verdadeiro problema non é só que moitas familias perderan as súas vivendas senón que moitas outras tan sequera tiveran a oportunidade de acceder a unha, porque o capitalismo convertiu cada unha das nosas necesidades e dereitos nun lucrativo negocio.

A seguir deixamos o texto da moción.

]]> http://colectivonacionalista.wordpress.com/2012/01/25/o-colectivo-nacionalista-presenta-unha-mocion-no-concello-para-solicitar-a-dacion-en-pago/feed/ 0 colectivo nacionalista STOP-DESAFIUZAMENTOS http://colectivonacionalista.wordpress.com/2012/01/23/a-xunta-mentiu-e-cobra-o-canon-de-auga-no-medio-rural/ http://colectivonacionalista.wordpress.com/2012/01/23/a-xunta-mentiu-e-cobra-o-canon-de-auga-no-medio-rural/#comments Mon, 23 Jan 2012 22:22:27 +0000 colectivo nacionalista de Marín http://colectivonacionalista.wordpress.com/?p=712 Seguir lendo →]]>

A comezos do ano pasado o Colectivo Nacionalista de Marín e moitas organizacións galegas amosabamos a nosa oposición a unha lei de augas que supuña o apropiamento e a privatización de todas as augas de Galiza, fixando ademais prezo a auga, un canon que establece sobre toda a auga, a maiores do prezo do subministro que determinan os concellos ou as entidades subministradoras e a maiores tamén do canón de vertido ou coeficiente de vertedura.

O conselleiro de Medio Ambiente Agustín Hernández e o organismo Augas de Galicia, segundo a información achegada polo Sindicato Labrego Galego, mentiron cando dixeron que non se ía cobrar o canon da auga no medio rural a pozos, traídas de augas veciñais, etc.

O canon xa se está a cobrar tal e como denuncian os compañeiros e compañeiras do Sindicato Labrego Galego no concello de Rois. Probabelmente haxa máis casos por toda Galiza, mais o caso concreto do que informa o SLG ten que ver cun núcleo rural de sete vivendas que, no ano 1968, acometeron unha traída de auga custeada integramente pola veciñanza e mantida por ela até hoxe, sen ningún apoio da Administración. A pesares de que o conselleiro de Medio Ambiente prometera, o 9 de febreiro de 2011 e diante do Parlamento de Galicia, que o canon da auga non se cobraría a este tipo de infraestruturas; nesta aldea de Rois notificáronlles un cobro de 499’02 € en concepto de canon da auga correspondente ao período que vai dende a aprobación da Lei de Augas (decembro de 2010) até o 30 de agosto de 2011.

Para denunciar esta situación o SLG vai comezar unha campaña en toda Galiza para recompilar sinaturas contra a Lei de Augas e para denunciar e recorrer todos os cobros do canon que se estean a facer no medio rural galego; así como para desenmascarar as falsas promesas e verdadeiras intencións da Xunta, que sempre negou que se fose cobrar o canon da auga a traídas veciñais e pozos particulares.

De momento no Colectivo Nacionalista non temos coñecemento de que en Marín se estean a producir estes cobros, mais cómpre estar atentos/as porque de seguro que o caso de Rois non é unha excepción e se non pasou xa, non han tardar moito en comezar a cobrar o canon en Marín.

Os colectivos ecoloxistas e ambientalistas da comarca do Morrazo queremos advertir dos riscos biolóxicos da instalación da batea de depuración de moluscos na ría de Aldán procedentes de zonas contaminadas C, como a zona de Placeres na ría de Pontevedra e de Baiona, na ría de Vigo.

A zona de Praceres está diante da EDAR (Estación Depuradora de Augas Residuais) que trata as augas residuais da cidade de Pontevedra, Marín e Poio, máis as do complexo industrial ENCE-ELNOSA. Xa é dabondo recoñecido que en conxunto estiveron e están a contaminar a ría de Pontevedra non só con coliformes senón tamén con metais pesados.

A zona de Baiona estivo contaminada até hai pouco por falla de depuración das súas augas residuais. Na actualidade non estaría xustificado que se traian moluscos contaminados desta zona xa que dende xullo do ano pasado posúe unha estación depuradora municipal.

Salientamos que estes moluscos altamente contaminados de zonas C son aqueles que conteñen entre 6.000 e 60.000 coliformes fecais por cada 100 gramos de carne de bivalvo (ameixa, berberecho..) contaminado, que multiplicado polas 450 toneladas que a Xunta agora pretende “depurar” anualmente dá unha cantidade grande e contínua de bacterias fecais que se liberarán na ría de Aldán. Ao anterior hai que engadir a posible presencia de virus ou outros tipos de bacterias e axentes patóxenos que poidan portar estes moluscos. Isto pode alterar totalmente o equilibrio ecolóxico desta pequena ría afectando seriamente as comunidades de fauna (peixes e crustáceos) e “flora” (algas) mariñas. Finalmente pode ter serias consecuencias para a pesca de baixura, o marisqueo e mesmo o mexillón das bateas desta ría.

Por outra parte ademais de afectar unha zona A de marisqueo e un enclave natural con praias e augas conservadas, tamén afecta o LIC (Lugar de Importancia Comunitaria) de Cabo Udra, integrado na Rede Natura, debido a escasa distancia á que está situada a batea e o movemento das augas pola dinámica litoral.

A ría de Aldán nin ningunha outra en Galicia ten porque recibir este marisco contaminado nas súas augas. En concreto esta ría ten a importancia de ser unha das poucas zonas A, libres de contaminación, en toda a costa galega. Consideramos que esta medida sacada de urxencia e por motivos económicos pola Xunta de Galicia, non vén senón a tapar a inacción e a irresponsabilidade en materia de saneamento na xestión levada a cabo por esta administración pública dentro das súas plenas competencias nas últimas décadas. A pesar de dispoñer de recursos economicos, mesmo con subvencións europeas, ao final non levou a cabo o saneamento integral das rías (non chega a tódolos núcleos habitados mesmo no litoral, non se producíu a separación de augas pluviais das fecais en moitas zonas, a maioría das EDAR teñen deficiencias e/ou carencias no seu tratamento, mistúranse augas residuais urbanas con industriais,…) nin a retirada definitiva de empresas altamente contaminantes como ENCE-ELNOSA, incumprindo a Directiva Marco da Auga a nivel europeo e a lexislación en materia de verquidos e saneamento a nivel estatal e autonómico.

Esta medida cremos que vai quedar nun parche mal posto, tendo serias dúbidas de que se cumpra o dito polo INTECMAR, que o tratamento da batea vai ser inócuo para o medio. A proba máis clara xa a tivemos cando no mes de xullo do ano pasado a empresa Pescanova rexeitou a instalación da batea en Xove (Lugo) diante das súas plantas de Rodaballo, en base aos riscos bioloxicos anunciados polos técnicos desta empresa forzando á Xunta a buscar outra ubicación cando xa estaba aprobado e publicado no DOG.

Rexeitamos a instalación da batea depuradora na ría de Aldán e solicitamos a súa retirada por carecer das garantias biosanitarias necesarias.

Como alternativa esiximos que se realice o saneamento integral nas rías galegas, particularmente nas de Vigo e Pontevedra, a correcta depuración en orixe das augas residuais de Baiona e Pontevedra e bisbarra, e a retirada definitiva de ENCE-ELNOSA da súa actual ubicación en Lourizán.

Nestes mesmos termos e por escrito a rexistro nos diriximos este venres 13 de xaneiro á Dirección Xeral de Ordenación e Xestión dos Recursos Mariños da Consellería de Mar o Grupo Ecoloxista Luita Verde, Foro Social de Cangas, Colectivo Nacionalista de Marín, Grupo de Anelamento Anduriña e a Plataforma para a conservación do litoral de Bueu Anduxía.

CABALOS CON PEXAS, CADEAS E CORDAS NAS PATAS NOS MONTES DO MORRAZO

Malia as denuncias feitas nos últimos anos por colectivos ecoloxistas, pro dereito dos animais e persoas a nivel particular aínda persiste a práctica das pexas nas patas de cabalos asilvestrados en réxime de gandeiría extensiva.

No espazo natural dos Montes do Morrazo esta práctica de tortura animal que os propietarios dos cabalos utilizan para controlar a mobilidade do animal e obstaculizar así os seus movementos, segue a verse sen dificultades en Chan de Arquiña, Chan de Xestoso, Chan de Gagán, Chan de Pedras Negras ou no monte Pornedo…

Esta práctica de tortura produce en moitas ocasións malformacións e roturas das extremidades nos cabalos afectados. Asi mesmo a escasa mobilidade e obstaculización nos movementos dos animais provoca en moitos casos a morte do propio animal por atropelos en accidentes viarios, chegando a convertirse nunha trampa mortal en caso de incendio forestal como sucedeu na vaga de lumes do 2006.

Por outra banda estes métodos son ilegais xa que van en contra da Declaración Universal dos Dereitos do Animal aprobada pola UNESCO e a ONU, infrinxindo flagrantemente tamén a Directiva 98/58/CE a nivel europeo e o R.D. 348/2000 a nivel estatal, relativos á protección do animal nas explotacións gandeiras.

Os cabalos teñen unha función ecolóxica moi importante no medio natural, formando parte como especie autóctona da súa biodiversidade e sendo auténticos desbrozadores e abonadores naturais do solo, feito polo que na Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo estamos a favor da súa presenza nos Montes do Morrazo, mais opoñémonos ás prácticas de tortura animal mencionadas.

Aínda que a responsabilidade destes maltratos recae directamente nos propietarios, consideramos que as administracións públicas competentes, concellos e principalmente a Xunta, non deberan tolerar nin ser permisivas con estas prácticas ilegais perseguindo e multando a aqueles propietarios e abolindo de maneira definitiva este tipo de prácticas cara ós cabalos.

O Teatro Principal de Pontevedra acollerá o vindeiro venres 13 de xaneiro, a partir das 20:30 horas e con entrada libre, a proxección do documental “Sete Camiños: encrucillada do tempo”. Este traballo pretende poñer en valor o importante patrimonio natural, paisaxístico e cultural do espazo dos Sete Camiños, situado nunha estribación da serra de Domaio entre os concellos de Pontevedra, Marín e Vilaboa.

“Sete Camiños: encrucillada do tempo” é unha coprodución da Sociedade Antropolóxica Galega (SAGA) e Faro de Ons Producións. O realizador e arqueólogo Lukas Santiago e mais o antropólogo e economista Rafael Quintía, son os responsables do guión e da dirección deste traballo audiovisual, que tamén conta con João Bieites na realización técnica.

Ao longo de 45 minutos, o documental xustifica a necesidade de conservar os diferentes elementos patrimoniais existentes no contorno dos Sete Camiños, do Monte Pornedo e do Monte Catadoiro: xacementos arqueolóxicos, como mámoas e petroglifos; vestixios etnográficos, como valados, fontes ou restos de antigas canteiras; lendas tradicionais, no eido do patrimonio inmaterial; e elementos naturais de interese, entre os que destacan miradoiros ou formacións rochosas singulares.

Pero tamén alerta das ameazas que destruirían parte do monte comunal das parroquias de Salcedo e Lourizán en Pontevedra, e de San Xulián en Marín, hipotecando as posibilidades de poñer en valor o rico patrimonio deste espazo.

O proxecto de creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños conta co apoio dunha vintena de colectivos veciñais, sociais e culturais da bisbarra. O documental que se estrea o 13 de xaneiro ponlle voz e imaxes a un proxecto sustentable que supón unha estratexia colectiva na súa aposta pola xestión racional dos montes, pola revalorización do patrimonio que estes albergan, e por unha visión a longo prazo que garanta unha digna herdanza para as xeracións futuras.

A XUNTA DEIXA SEN PROTECCIÓN EUROPEA OS MONTES DO MORRAZO

Ante a proposta de ampliación da Rede Natura 2000 feita pública o pasado 21 de decembro pola Consellaría de Medio Rural da Xunta de Galicia, a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo quere amosar o seu malestar ante a tan cativa proposta que deixa fóra lugares susceptíbeis de pertencer á Rede Natura coma os Montes do Morrazo.

Galicia é un territorio moi rico en hábitats e especies prioritarias de interese europeo o cal non se ve correspondido co seu actual e escaso 12% do seu territorio protexido por Rede Natura. A raquítica proposta elaborada pola Xunta de Galicia só ampliaría o territorio protexido até un 15%, moi lonxe aínda da media estatal, un 27%, e de territorios veciños como Asturies e Castela e León co 29% e 26 % do seu territorio, respectivamente, protexido pola Rede Natura.

A escasa conciencia ambiental da Xunta do goberno do PP reflectida nesta escasa ampliación xunto coa modificación da Lei do Solo para especular co chan rústico, un plan de ordenación do litoral (POL) permisivo, unha Lei de Industria feita ac doc para aprobar determinados proxectos e un Plano Director da Rede Natura que permite proxectos agresivos, como o das piscifactorías, poñen á venda e ao servizo dos intereses privados o territorio galego.

Por outra banda esta pobre proposta de ampliación seguiría provocando que tanto os LIC (Lugares de Importancia Comunitaria) xa aprobados como os novos propostos, sigan aillados dentro das súas proteccións e sen os necesarios corredores naturais que os comuniquen ecoloxicamente, principalmente na franxa litoral, onde a maioría do espazo protexido é superficie marítima.

Un deses espazos naturais necesarios e susceptíbel de pertencer á Rede Natura é o dos Montes do Morrazo que xunto co Carballal de Coiro son os auténticos corredores ecolóxicos existentes na península do Morrazo e que serven de enlace natural cos LIC que existen na comarca, Enseada de San Simón, Costa da Vela e Cabo Udra.

Tanto os Montes do Morrazo como o Carballal de Coiro, na actualidade protexidos como solo rústico de protección de espazos naturais polas normas subsidiarias de planeamento provinciais, conteñen hábitats de interese comunitario e fauna e flora salvaxe como para formar parte desa Rede Natura a nivel europeo. Porén, unha vez máis a Xunta segue sen ter en conta a este espazo, igual que lle sucede a outros moitos, para esa ampliación de espazos protexidos a nivel europeo.

Tal como está a acontecer con outros espazos as causas deste esquecemento por parte da Xunta son os intereses urbanísticos e especulativos que seguen a primar por riba da protección e da conservación dos nosos espazos naturais dentro dun modelo de desenvolvemento claramente insustentábel.

No caso concreto dos espazo natural dos Montes do Morrazo, tal como temos denunciado publicamente con anterioridade, prima por riba da súa protección medioambiental os proxectos do parque eólico en Pedras Negras, os proxectos de parques industriais no Monte Pornedo, na Cruz da Maceira e na Pastoriza e o proxecto de desdobramento do corredor de alta capacidade do Morrazo en autovía.

Malia os múltiplos intereses especulativos e os atrancos que poñan as distintas administracións a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo seguirá insistindo en que este espazo teña a debida protección esixindo a súa entrada na Rede Natura polo ben do mesmo, da comarca e para que axude a que a patética porcentaxe actual de territorio protexido a nivel europeo se achegue e sexa acorde coa media estatal e europea.

Coa escusa dunha “mellor xestión e o aforro” goberno tras goberno están intentando privatizar e privatizan cada un dos servizos públicos. Se o bipartito PSOE- Mar-IN privatizaron no seu momento o servizo de recollida do lixo, na anterior lexislatura foron o BNG e o PSOE quen privatizaron o servizo de recadación das multas. Ningunha destas privatizacións trouxeron consigo melloras no servizo, máis ben todo o contrario.A privatización do servizo de recadación fai que aquelas persoas que teñan que pagar unha multa se despracen a Pontevedra para facelo nas oficinas dunha empresa privada, u-la mellora?

O caso da recollida do lixo é aínda máis rechamante, os colectores non se limpan segundo os prazos marcados no contrato coa empresa, como temos denunciado múltiplas veces desde o CN, e aínda por riba a empresa non separa o lixo dos distintos colectores, feito polo que foi expedientada este verán pola Consellaría de Medio Ambiente da Xunta de Galiza.

Se na lexislatura pasada era o duo BNG-PSOE o que pretendía privatizar a limpeza viaria, agora é o Partido Popular o que vai sacar a concurso o servizo de xardíns por un montante de 90,000 euros anuais, empregando o mesmo sistema de contratar a unha empresa que teña un 70% de persoas con discapacidade. Estamos ante a aplicación do modelo neoliberal que pretende pór en venda todos os servizos que prestan as administracións públicas: sanidade, servizos sociais, limpeza, etc.

Non sabemos se o actual servizo de xardíns prestado polos traballadores e traballadoras do concello custa os 90.000€ que pretende pagarlle o PP á empresa, mais tendo en conta que a empresa vai tratar de tirar o máximo beneficio posíbel do servizo moito nos tememos que como en todas as privatizacións serán os traballadores e traballadoras os principais perxudicados/as vendo como as súas condicións laborais empeoran.

No programa de goberno que o PP presentou nas últimas eleccións municipais non falaba nada de privatizar ningún servizo. Só falaba xenericamentede mellorar a súa xestión e o seu custo, cousa que non se vai acadar mediante o uso dunha empresa.

Resultan chocantes as coincidencias entre a anterior tenente de alcalde do BNG, Pilar Blanco, e a actual alcaldesa e anterior opositora á hora de levar adiante políticas similares. Igual que resulta chocante o silencio cómprice dunha oposición que vai de manifestación contra a privatización da sanidade a Pontevedra mentres eles fan o mesmo ou miran para outro lado.

As administracións públicas están para servir aos cidadáns e mellorar as suas condicións de vida, non ao servizo de grandes empresas que se lucran das privatizacións de servizos públicos. Os distintos partidos que pasaron polo goberno do concello de Marín caracterizáronse, independentemente da denominación ideolóxica que se deran, por practicar unha política neoliberal sen contar coa opinión dos veciños e veciñas.

]]> http://colectivonacionalista.wordpress.com/2011/12/28/o-pp-de-marin-pretende-privatizar-o-servizo-de-xardins/feed/ 0 colectivo nacionalista